Termin syndrom oszusta (ang. imposter syndrome) został stworzony w latach 70-tych XX wieku przez dwie psycholożki Pauline Rose Clance i Suzanna Imes. Opisuje on uczucie, gdy uważamy się za mniej kompetentnych w jakimś obszarze niż jesteśmy postrzegani przez środowisko. Osoby doświadczające syndromu oszusta postrzegają swój poziom wiedzy i umiejętności jako niewystarczający do wykonania zadania w należyty sposób. Co ciekawe to uczucie występuje niezależnie od opinii środowiska i dowodów sukcesu.

Nie należy go jednak mylić ze strachem przed porażką. Syndrom oszusta to przekonanie, że czegoś nie potrafimy i obawa, że zostaniemy zdemaskowani.

Syndrom oszusta ogólnie mówiąc to brak wiary we własną wiedzę i umiejętności i najczęściej objawia się:

• uczuciem bycia oszustem
• obawą przed zdemaskowaniem
• strachem przed niesprostaniem oczekiwaniom
• trudnościa z dostrzeganiem swoich sukcesów
• sabotowaniem sukcesu

Jak syndrom oszusta ma się do nauki języka obcego?

Czy kiedykolwiek czułeś/łaś, że twoja płynność wypowiedzi nie jest najlepsza, a nawet, że nie potrafisz komunikować się w języku obcym wystarczająco dobrze mimo, że uczysz się go już wiele lat?

To bardzo powszechne uczucie wśród osób uczących się języka obcego, niezależnie czy mówimy tu o angielskim, hiszpańskim, niemieckim czy suahili. To normalne, że porównujesz się do rodzimych użytkowników tego języka i czujesz, że dużo ci brakuje. Skupiasz się na tym czego nie wiesz, nie umiesz oraz umniejszasz lub w ogóle nie zauważasz swoich sukcesów. Być może cierpisz na syndrom oszusta.

Jeśli nie potrafisz zauważyć swoich postępów w nauce języka, nie widzisz umiejętności nabytych w czasie nauki może to doprowadzić do spadku motywacji, a nawet porzucenia nauki.

Jak więc pokonać syndrom oszusta?

Pamiętaj, że to normalne czuć się przytłoczonym rozmiarem przedsięwzięcia jakim jest nauka języka obcego. Nie pozwól jednak, żeby to uczucie tobą zawładnęło i przyćmiło twoje postępy. Oto kilka strategii, które mogą ci w tym pomóc:

1. Rozpoznaj wroga

Na początek dobrze jest rozpoznać z czym się mierzysz. Pomyśl o symptomach omówionych wyżej i zastanów się czy je obserwujesz u siebie. Nie pokonasz syndromu oszusta jeśli nie wiesz, że go masz.

2. Zauważ swoje mocne strony

Nikt nie jest kiepski we wszystkim i zawsze. Każdy z nas ma mocne strony i talenty. Nawet w posługiwaniu się językiem. Znajdź je, nazwij, poczuj się z nimi dobrze i wykorzystaj, żeby wzmocnić swoje poczucie sukcesu.

3. Nie daj się negatywnym myślom

W każdym z nas jest trochę pesymisty, ale czy to znaczy, że mamy się poddać negatywnym myślom na temat naszej znajomości języka obcego? Co z tego, że jeszcze nie mówisz płynnie po angielsku? Jesteś w procesie nauki i nie można zaprzeczyć twoim dotychczasowym osiągnięciom. Skup się na nich.

4. Mierz swoje postępy

Regularnie mierząc postęp w nauce zyskasz obiektywny punkt odniesienia. Ponadto na bieżąco sprawdzasz co działa, a co nie i możesz usprawniać proces nauki.

5. Mów o sobie

Używając pierwszej liczby (ja) mów o sobie jakbyś już umiał/a płynnie posługiwać się językiem docelowym. Np. “Płynnie mówię w języku angielskim i znam wiele gramatycznych struktur i słówek.” Afirmacje w pierwszej osobie i czasie teraźniejszym pomagają przeformułować ograniczające przekonania i “piorą nam mózg” co z kolei wspiera osiągnięcie celu.

Nie pozwól, żeby syndrom oszusta stanął na drodze twojej nauki. Pamiętaj, że poczucie niepewności jest normalne, ale staraj się myśleć pozytywnie i skupiać na osiągnięciach. Osiągniesz swój cel, musisz tylko być ciepliwy/a i wytrwale do niego dążyć.

Poszukaj też wspierającego środowiska (przyjaciół, nauczyciela, grupy), w którym będziesz mógł/mogła ćwiczyć swoje umiejętności.

Powodzenia!

1. Co sądzę o swoich zdolnościach do nauki języków?
2. Jak to wpływa na efekty mojej nauki? – Wspierająco czy ograniczająco?
3. Od czego zależy sukces w nauce języka? Od książek, nauczyciela, metody, talentu, czy od mojej świadomej decyzji?
4. Gdzie i jak wykorzystam znajomość języka?
5. Co zmieni się w moim życiu kiedy opanuję język?
6. Jaki mam cel językowy? Czy jest on zgodny z metodą SMART (sprecyzowany, mierzalny, atrakcyjny, realistyczny, terminowy)?
7. Na czym naprawdę warto skupić się gdy zaczynam uczyć się języka?
8. Jakie problemy i wyzwania mogą pojawić się w trakcie nauki?
9. Jak sobie z nimi poradzę?
10. Czy jest ktoś, kto może mnie wesprzeć w nauce? – Znajomy, rodzina, nauczyciel?

Jestem przekonana (i pokazują to też liczne badania naukowe nad motywacją i osiąganiem celów), że gdy odpowiesz sobie na powyższe pytania twoje szanse na sukces wzrosną. Warto też wracać do tych pytań co jakiś czas już w trakcie nauki, żeby upewnić się czy nie zboczył_ś z kursu. A co w sytuacji gdy czujesz, że przepracowanie tych pytań jest zbyt trudne? Warto to przedyskutować z ekspertem w sprawach przekonań, motywacji, efektywnej organizacji pracy, czyli coachem 🙂 

Chcę jednak zaznaczyć, że coach to nie osoba, która będzie kazała ci chodzić w kółko i powtarzać “jestem mistrzem”. W sumie to nie będzie ci kazała nic robić 🙂 Coach poprzez umiejętne zadawanie pytań wesprze cię w twoich wyzwaniach, określeniu i osiągnięciu celu oraz znalezieniu i utrzymaniu motywacji. Tylko tyle i aż tyle. Ważne, że działa, również w nauce języka (niektórzy nazywają to nawet coaching językowy i zarabiają duże pieniądze na prowadzeniu kosztownych kursów 🙂 )

A skąd wiem, że działa? Bo w 2016 roku ukończyłam studia podyplomowe na Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku – Akademia Coachingu i od tego czasu korzystam z ogromu wiedzy zdobytej pod okiem doświadczonych praktyków. Nie używam żadnych specjalnych nazw, po prostu wykorzystuję różne metody i techniki, żeby wesprzeć moich Klientów w ich dążeniu do celu w nauce języka angielskiego. 

Dla osób, które chcą samodzielnie popracować nad swoimi umiejętnościami językowymi przygotowałam KONSULTACJE JĘZYKOWE, składające się z trzech etapów:

• etap 1 – kontakt mailowy: otrzymujesz test kwalifikacyjny do samodzielnego wykonania, GRATIS mój ebook “20 tips to speak English better”, ustalamy termin spotkania online (Skype, Google Meet, Messenger, Hangouts)
• etap 2 – video-spotkanie 1-1 ok. 60min.: część ustna testu kwalifikacyjnego (krótka rozmowa), omówienie dotychczasowej nauki, powyższych pytań, określenie celu oraz moje tips&tricks (jakie materiały, gdzie ich szukać, jakie metody zastosować w samodzielnej nauce, przydatne strony i aplikacje) 
• etap 3 – pisemny feedback na maila: podsumowanie spotkania i ustaleń wraz z przydatnymi linkami

Kolejne etapy zależą już od ciebie 🙂 ale jestem przekonana, że po spotkaniu poczujesz przypływ mocy 🙂

I pamiętaj, jesteś mistrzem 😉

with love,

Paulina